Δυστυχώς τα προβλήματα που
σας είχα ενημερώσει παραπάνω ότι αντιμετωπίζω αντί να επιλυθούν γίνονται
ολοένα και περισσότερα, αγγίζοντας τα όρια μιας ιδιόρρυθμης της ΒΕΝΤΕΤΑΣ
του ΙΚΑ σε βάρος μου
.
Όπως και παραπάνω σας είχα αναφέρει στο ίδρυμα αυτό έχω ασφαλιστεί ως
Θεατρικός επιχειρηματίας - καραγκιοζοπαίκτης, στο υποκατάστημα Αγ. Σοφίας
Πειραιά.
Με το ΙΚΑ Αγ. Σοφίας βρίσκομαι από το 1998 σε αντιδικία και δικαστικούς
αγώνες για τον λόγο ότι αυθαίρετα αποφάσισε να αλλάξει τον τρόπο ασφάλισής
μου. Ενώ από την αρχή της ασφάλισής μου ως Θεατρικό επιχειρηματία,
με θεωρούσε ΕΡΓΟΔΟΤΗ του εαυτού μου (αυτοαπασχολούμενο στην επιχείρηση
μου), από τον Ιούνη του 1998 άρχισε να με θεωρεί ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ που εργάζομαι
σε ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ.
Για την υπόθεση αυτή έχει γνωμοδοτήσει μάλιστα και το αρμόδιο τμήμα
ΕΙΔΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ της Γενικής Δ/νσης Ασφ/κων Υπηρεσιών ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
- ΕΣΟΔΩΝ με τη υπ΄ αριθμ. Πρωτ. Τ01/550/28-6-2000 απάντηση σε
αναφορά μου, όπου επέμενει ότι στην περίπτωσή μου ισχύει το άρθρο
5 παρ. 1 του ν. 1296/82 (και όχι η παράγραφος 2 του ιδίου
νόμου που εξακολουθώ να επιμένω εγώ).
Για το πρόβλημα αυτό και συγκεκριμένα για την επίλυση του νομικού ζητήματος,
αν είμαι δηλαδή εργαζόμενος σε εργοδότη ή εργοδότης του εαυτού μου,
(το οποίο ζήτημα θα καθορίσει και τον τρόπο ασφάλισής μου), κατέθεσα
αγωγή επί της οποίας η απόφαση που εκδόθηκε (Πρωτόδικα) "δικαιώνει"
το ΙΚΑ στην άποψη του ότι είμαι εργαζόμενος σε εργοδότες και όχι εργοδότης
του εαυτού μου.
Επί της αγωγής μου κατά του παραπάνω Ιδρύματος, που συζητήθηκε στο Τριμελές
Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά στις 13-2-2001, εκδόθηκε η με αριθ. 1567/2001
απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή μου και έγινε δεκτή η θέση
του ΙΚΑ ότι δεν είμαι εργοδότης του εαυτού μου (αυτοαπασχολούμενος στην
επιχείρησή μου), αλλά εργαζόμενος σε εργοδότες, οι οποίοι πρέπει να
με ασφαλίζουν. Κατά της παραπάνω απόφασης άσκησα έφεση.
Παρά λοιπόν τα παραπάνω το ΙΚΑ Αγ. Σοφίας παραδόξως με θεωρεί εργοδότη,
αφού ζητάει να διενεργήσει έλεγχο στην επιχείρηση μου, ζητώντας
μου στοιχεία που αφορούν εργοδότες και που δικαιούται να ζητήσει από
αυτούς (μισθολογικές καταστάσεις, βιβλία αγοράς ενσήμων) αλλά και στοιχεία
που δεν δικαιούται να ζητήσει ούτε από εργοδότες: (δελτία παροχής υπηρεσιών,
δηλώσεις φόρου εισοδήματος, συγκεντρωτικές καταστάσεις πελατών - προμηθευτών).
Δεν διστάζει μάλιστα να με απειλήσει και με κυρώσεις περί σύνταξης σε
βάρος μου ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ, κυρώσεις που επιβάλλονται μόνο σε εργοδότες.
Νομίζω τελικά ότι
είμαι η μοναδική περίπτωση στην Ελληνική επικράτεια, αφού όταν διατρανώνω
σε όλους τους τόνους ότι είμαι ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ, να μου ανταπαντά
το ΙΚΑ (ενισχυμένο και με την πρωτόδικη δικαστική απόφαση πλέον) πως
"ΟΧΙ! ΕΙΣΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ" και από την άλλη να
θέλει να εφαρμόσει σε βάρος μου κυρώσεις που δικαιούται να εφαρμόσει
μόνο σε εργοδότες.
Εφόσον λοιπόν εγώ δεν είμαι εργοδότης του εαυτού μου, φυσικά δεν είμαι
υποχρεωμένος να προσκομίσω και ούτε προσκόμισα στο εν λόγω υποκατάστημα
κανένα στοιχείο που προσκομίζουν εργοδότες.
Τότε το ΙΚΑ Αγ. Σοφίας προχώρησε σε νέες ακρότητες, ζητώντας από την
Δ.Ο.Υ. που ανήκω, στοιχεία από τον φορολογικό μου φάκελο, συνεχίζοντας
έτσι τις αυθαιρεσίες και στηρίζοντας το νέο αυτό ατόπημα στο Ν.
2556/97, άρθρο 2, παρ. 3.
Όμως εκτός από αυτόν τον νόμο, υπάρχει και ο ν. 2238/94.
Για τους παραπάνω νόμους θα ήθελα να κάνω κάποια αναφορά, επισημαίνοντάς
σας όμως συγχρόνως και τα εξής:
1. Ο Ν. 2238/94 στο άρθρο 85, παρ. 2, καθιερώνει
τον ΚΑΝΟΝΑ: "Οι φορολογικές δηλώσεις, τα φορολογικά στοιχεία,
οι εκθέσεις, οι πράξεις προσδιορισμού αποτελεσμάτων, τα φύλλα ελέγχου,
οι αποφάσεις του προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας και
κάθε στοιχείο του φακέλου που έχει σχέση με τη φορολογία ή άπτεται αυτής,
είναι απόρρητα και δεν επιτρέπεται η γνωστοποίησή τους σε οποιονδήποτε
άλλον εκτός από το φορολογούμενο στον οποίο αφορούν αυτά".
2. Ο ίδιος παραπάνω νόμος στην παράγραφο 5 του άρθρου 85,
καθιερώνει συγκεκριμένες και περιοριστικά αναφερόμενες ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ
από τον παραπάνω κανόνα της παραγράφου 2. Αναφέρει επί λέξει: "Κατ'
εξαίρεση επιτρέπεται, αποκλειστικά και μόνο: α) …….., β) Σε ειδικά
εξουσιοδοτημένους υπαλλήλους του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.)
να λαμβάνουν στοιχεία από το φάκελο του εργοδότη για την εξακρίβωση
των μισθών και ημερομισθίων που αυτός κατέβαλε στο προσωπικό που απασχολεί,
γ) …….., δ)…….."
3. Τέλος, ο ίδιος νόμος, στο άρθρο 85, παρ. 6, 7
και 8, αναφέρει τις συνέπειες της παραβίασης του φορολογικού
απορρήτου, η οποία συνιστά τόσο πειθαρχικό, όσο και ποινικό αδίκημα
(παράβαση καθήκοντος).
4. Με το Ν. 2556/97, άρθρο 2,
παρ. 3, παρέχεται η εξής δυνατότητα στα αρμόδια ελεγκτικά όργανα
του ΙΚΑ: "Ειδικά για τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες και
με την επιφύλαξη των παραγράφων 6, 7 και 8 του άρθρου 85 του Ν. 2238/94,
οι πληροφορίες που μπορούν να ζητούν τα παραπάνω όργανα είναι μεταξύ
άλλων και αυτές που περιέχονται στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος των
εργοδοτών και αφορούν τα πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται
σε αυτήν ή συνυποβάλλονται με αυτήν".
5. Με την με αριθμό 20/10-2-1998 Εγκύκλιό της η Διοίκηση του
ΙΚΑ, κοινοποιεί προς τα Υποκ/τα του ΙΚΑ τις διατάξεις του Ν.
2556/97 που αφορούν θέματα αναγκαστικών μέτρων είσπραξης εσόδων
και παρέχει οδηγίες σ' αυτά για την εφαρμογή των διατάξεων αυτών.
Μεταξύ των διατάξεων αυτών αναφέρει και τη διάταξη του άρθρου 2, παρ.
3 του Ν. 2556/97, για την οποία
λέει συγκεκριμένα: "Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα ισχύοντα, τα
αρμόδια όργανα του ΙΚΑ για τον έλεγχο, τη βεβαίωση και την είσπραξη
των ασφ/κών εισφορών συναντούσαν πολλές δυσκολίες στη διασταύρωση στοιχείων
και πληροφοριών, που τους ήταν απαραίτητα για τον έλεγχο των εργοδοτών,
την εξακρίβωση της ύπαρξης περιουσιακών στοιχείων υπευθύνων για λήψη
αναγκαστικών μέτρων, γιατί δεν υπήρχε νομιμοποίηση για αναζήτηση
οποιαδήποτε σχετικής πληροφορίας από δημόσιες, δημοτικές, κοινοτικές
αρχές, Τράπεζες και λοιπές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Με την κοινοποιούμενη
διάταξη, θεσπίζεται δυνατότητα, όμοια με εκείνη που έχει δοθεί στα ελεγκτικά
όργανα του Υπουργείου Οικονομικών, για αναζήτηση στοιχείων, τα οποία
είναι απαραίτητα προκειμένου να διασφαλιστούν και να εισπραχθούν οι
απαιτήσεις του Ιδρύματος (όπως π.χ. λήψη πληροφοριών για επιβολή κατασχέσεων
εις χείρας τρίτων, η παροχή στοιχείων περί ύπαρξης ή μη κληρονόμων κλπ.)".
Στη συνέχεια η ίδια παραπάνω εγκύκλιος αναφέρει: "Ειδικά για
τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) και με την επιφύλαξη των
παρ. 6, 7 και 8 του άρθρου 85 του Ν.
2238/94 "Περί ευθύνης παραβίασης φορολογικού απορρήτου",
τα αρμόδια όργανα μπορούν να παίρνουν πληροφορίες μεταξύ των άλλων και
για τα πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεία των εργοδοτών,
από τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος, προκειμένου να εγγράψουν υποθήκη
και να επιβάλουν κατασχέσεις σε κινητή ή ακίνητη περιουσία."
Συνοψίζοντας όλα όσα παραπάνω για τα οποία αναλυτικά έκανα λόγο και
από το συνδυασμό των διατάξεων που προανέφερα και που είναι όλες σε
ισχύ, προκύπτουν τα εξής:
α) Ο κανόνας είναι ότι οι φορολογικές δηλώσεις και τα πάσης φύσεως
φορολογικά στοιχεία είναι απόρρητα και αφορούν μόνο τον φορολογούμενο
και την Δ.Ο.Υ. στην οποία αυτός υπάγεται. (Ν. 2238/94, άρθρο
85, παρ. 1 και 2, και Ν. 2472/97 "Περί
Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα).
β) Η εξαίρεση που αφορά το ΙΚΑ, αναφέρεται μόνο
στη δυνατότητα πρόσβασης του ΙΚΑ στο φορολογικό φάκελο του εργοδότη
για την εξακρίβωση των μισθών και ημερομισθίων που αυτός κατέβαλε στο
προσωπικό που απασχολεί. (Ν. 2238/94, άρθρο 85, παρ. 5, περίπτωση
β΄)
γ) Το ΙΚΑ απέκτησε την επιπλέον δυνατότητα, πέραν αυτής που είχε από
το Ν. 2238/94 και που αναφέρω παραπάνω στην παράγραφο β', να
έχει και πρόσβαση στο φορολογικό φάκελο του εργοδότη για να παίρνει
πληροφορίες για τα πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται
στη δήλωση ή συνυποβάλλονται μ' αυτήν, προκειμένου να εγγράψει υποθήκη
ή να επιβάλει κατάσχεση στην κινητή ή ακίνητη περιουσία του εργοδότη
(Ν. 2556/97, άρθρο 2, παρ. 3 και
Εγκύκλιος Διοίκησης ΙΚΑ με αριθμό 20/10-2-1998). Δηλαδή με το
Ν. 2556/97 διευκολύνεται πρακτικά
το ΙΚΑ στην είσπραξη με αναγκαστικά μέτρα (κατάσχεση, υποθήκη κλπ.)
εισφορών που είναι ήδη βεβαιωμένες εις βάρος ενός εργοδότη και οι οποίες
έχουν βεβαιωθεί είτε γιατί ο ίδιος ο εργοδότης έχει προσκομίσει στο
ΙΚΑ τα απαραίτητα στοιχεία, είτε γιατί το ΙΚΑ, κάνοντας χρήση της δυνατότητας
που του παρέχει ο Ν. 2238/94, άρθρο 85, παρ. 5, περίπτωση β', έλεγξε
το φορολογικό φάκελο του εργοδότη για να εξακριβώσει τους μισθούς και
τα ημερομίσθια που αυτός κατέβαλε στο προσωπικό που απασχολεί και στη
συνέχεια να βεβαιώσει εις βάρος του τις ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές
. Η διάταξη επομένως αυτή του Ν. 2556/97,
άρθρο 2, παρ. 3 είναι συμπληρωματική της διάταξης του Ν. 2238/94,
άρθρο 85, παρ. 5, περίπ. β'. Δηλαδή, με το Ν. 2238/94
γίνεται ο έλεγχος για την επιβολή των ασφαλιστικών εισφορών και με το
Ν. 2556/97 γίνεται ο έλεγχος των
περιουσιακών στοιχείων του εργοδότη για την λήψη αναγκαστικών μέτρων
εις βάρος του για τις ήδη βεβαιωμένες εισφορές.
Είμαι σε θέση να γνωρίζω, ως πρώην πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου
Θεάτρου Σκιών (επί 13 χρόνια), ότι κανένας άλλος συνάδελφός μου, (πλην
ενός, που ανήκει πάλι στο ΙΚΑ Αγ. Σοφίας και που συμμορφούμενος
στις αυθαιρεσίες του ΙΚΑ Αγ. Σοφίας, είναι ΑΝΕΡΓΟΣ), δεν αντιμετωπίζει
παρόμοιο πρόβλημα. Και με βάση την αρχή της αναλογικότητας και της ισότητας
των πολιτών έναντι των νόμων, δεν μπορεί εγώ να αποτελώ την εξαίρεση.
Τυπικά έχω ζητήσει για τον λόγο αυτό από την Διοίκηση του ΙΚΑ, να μου
γνωρίσει σε ποιους άλλους συναδέλφους μου εφαρμόζεται το ίδιο σύστημα
ασφάλισης που το ΙΚΑ Αγ. Σοφίας επιβάλλει σε εμένα.
Ασχολούμενος από το καλοκαίρι του 1998 εγώ και η σύζυγός μου (που κατά
σύμπτωση και ευτυχώς για μένα είναι δικηγόρος) καταλήξαμε σε ένα συμπέρασμα:
ότι οι λόγοι που το ΙΚΑ επιμένει με τόσο μένος εναντίον μου, αναζητώντας
φανταστικούς εργοδότες και που προσπαθεί να εφαρμόσει σε βάρος μου δύο
μέτρα και δύο σταθμά, πέρα από την τιμωρία μου που επιδιώκει, γιατί
ύψωσα ανάστημα στο "ίδρυμα - κράτος εν κράτει" είναι καθαρά
ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟΣ. Γιατί αν τελικά αποδείξω το δίκιο μου, θα καταβάλω 1 (ένα)
ένσημο ανά ημέρα απασχόλησης (εγώ ο ίδιος). Αν όμως δικαιωθεί εκείνο
(το ΙΚΑ) θα πρέπει να μοιράζομαι μαζί του τις ακαθάριστες εισπράξεις
μου, (αν θα υπάρχουν τότε).
α) Το άρθρο 85 του νόμου
2238/94
β) Το άρθρο 2 του νόμου 2556/97
γ) Την με αριθμό 20/10-2-98 Εγκύκλιο της Διοίκησης του ΙΚΑ
δ) Την από 18-12-2000 και με αριθμό πρωτ. 2337/21-12-2000 πρώτη αναφορά
μου προς την Υπηρεσία σας.
ε) Την με αριθ. πρωτ. 881/25-4-2001 απάντηση της υπηρεσίας σας προς
την παραπάνω αναφορά μου.
στ) Την από 18-4-2001 και με αριθ. πρωτ. 950/23-4-2001 δεύτερη αναφορά
μου προς την υπηρεσία σας.
ζ) Το με αριθ. πρωτ. 11278/21-11-2001 έγγραφο του ΙΚΑ Αγ. Σοφίας.